tiya , yaş yirmi yedi
ne uçuracağım bir tüfekle beynimi
ne de bulacaklar cesedimi
kolumda asılı bir şırıngayla
-san fransisco'da
-darmadağın bir otel odasında
yitirdim tüm inancımı
aşka , devrime ve tanrıya
küllerinden tekrar doğmayı bilmeyen bir anka kuşu gibi
çıplak ayakla kırlarda dolaşan Rimbaud
geçmişin özlemiyle denizler aşan bir 'sessiz gemi'
o cehennem gecelerinden birinde tiya
adsız alkolikler derneğine üye oldum
kedilerin doğum sancılarına benziyordu
kendi sahamızda aldığımız mağlubiyetler
ayağı kırılan hiç bir futbolcuyu vurmadılar
içtim , bağırdım , dağıttım duymadılar
burada olmadığımdan belki
sonra
insanlar geldiler
insanlar gittiler
kadınlar ve erkekler
hep beni terk ettiler
alıştım sonra
bu lanetler edecek kadar gri , sonsuz gri ve gri
o cehennem gecelerinden birinde şimdi
bir intihar bombacısı gibiyim
bu kaçıncı intifadam bilemezsin
vücuduma acılarımı sarıp
yürüyorum soğukkanlılıkla kalabalıklar içinde
başka bir dünya mümkün diyorlar , inanmıyorum
kapatıyorum gözlerimi
herkes ölecek biliyorum
sadece bir saniye
herkes ölecek , susacak , toplayacaklar cesetlerini
ya ben ölmezsem diyorum, korkuyorum
çekemiyorum o bombanın pimini
insan zaten hiçbir zaman öldüremez ki kendini
çocukları öldürür , kuşları , ucubeleri
insan en çok sevdiklerini öldürür
her acı tanır tahrip ettiği bedeni
- II -
tiya , yaş yirmi yedi
biliyorum özlem başka bir mevsimin rengi
yürüyorum bir bahçede
toplanmış 'dünyanın bütün çiçekleri'
koşuyorum , yuvarlanıyorum üstlerinde , eziyorum hepsini
ağzımda kulakları yırtarcasına sloganlar
- no pasaran
toprak , komün , anarşi
- III -
tiya , yaş yirmi yedi
böyle birden söyleyince ne kadar da yüksek görünüyor
şair diyor ki ' ağır , ağır çıkacaksın bu merdivenlerden '
insan bazen durup soluklanıyor
bilmeden aşağıya bakınca
insanlar , dağlar , kırmızı ve mor bulutlar
bilmeden aşağıya bakınca
yarım yamalak aşklar
bende yükseklik korkusu var
bilmeden aşağıya bakınca ,
midem bulanıyor
- IV -
bir gece kundakladım şuursuzca
gelmişimi , geçmişimi , bütün yirmi nisanlarımı
pişman değilim tiya
ne kadar pişman değilse , o kadar
çarmıha gerilirken isa
yaş yirmi yedi
ne öldüreceğim kendimi
ne de bulacaklar cesedimi
sandi

0 yorum:
Yorum Gönder